Wólka Dobryńska, Parafia Św. Stanisława Kostki

DIECEZJA
SIEDLECKA

   

25 lutego 2018 r. Imieniny obchodzą: Wiktor, Cezary, Zygfryd

  WIELKI POST - realizujemy uczynki MODLITWĘ, POST i JAŁMUŻNĘ    
LITURGIA SŁOWA



Czytania:
Rdz 22, 1-2. 9-13. 15-18; Ps 116B (115), 10 i 15. 16-17. 18-19; Rz 8, 31b-34
Ewangelia:
Mk 9, 2-10

Czytania na dzień dzisiejszy - www.mateusz.pl

Ciekawe informacje
Obrządki (ryty) w Kościele Katolickim
 
Aktualności 2017
BOŻE NARODZENIE 2017
6 rocznica śmierci Ks. Jana Czapskiego
Poświęcenie plecaków i przyborów szkolnych
Niedziela seminaryjna
Odpust św. Stanisława Kostki
Dożynki Parafialne
Pielgrzymka do Kodnia
Odpust parafialny
Prymicja ks. Mateusza
Boże Ciało
Nowi ministranci
Procesja Fatimska
Obchód pól w Małaszewiczach
Pielgrzymka dzieci komunijnych
I KOMUNiA św. 2017
Maj 2017
WIELKANOC
Wielki Tydzień 2017 TRIDUUM PASCHALNE
Niedziela Palmowa
WIELKI POST 2017
Imieniny i urodziny ks.Proboszcza
Dzień Babci i Dziadka w naszej Szkole
2 luty 2017
Śpiewający Goście
6 stycznia - TRZECH KRÓLI
Choinka noworoczna 2017
Nowy Rok 2017
 
Serwis informacyjny KRP

KPS zrobił pierwszy krok

Dwa sparingowe zwycięstwa Podlasia

Nela z Węgrowa zaśpiewała w finale "The Voice Kids". Zobacz jej występ!

Dwa i pół tysiąca osób na Kongresie Kół Żywego Różańca w Radzyniu Podlaskim

Udany występ zawodników SKS DRAGON Siedlce w Pucku

Rejonowe Spotkanie Młodych pod hasłem Matka Boża Bolesna

Łuków: obchody Narodowego Dnia Pamięci Żołnierzy Wyklętych

Placówka wsparcia dziennego dla dzieci niepełnosprawnych w Leśnej Podlaskiej

DAF Łuków: noworoczny turniej piłki nożnej

Wystawa Adriana Ambroziaka: malarstwo to jego pasja

Droga Krzyżowa dla dzieci w parafii Św. Andrzeja Boboli

Słuchaj na żywo KRP


        

 
Infromacje o parafii
Informacje o parafii
Historia parafii
Nasz patron
Księża pracujący w parafii
Nasi rodacy
Kontakt
 
Z życia parafii
Ogłoszenia 2018
Ogłoszenia 2017
 
Aktualności 2018
Imieniny i urodziny ks. Proboszcza
Wielki Post 2018
Zabawa karnawałowa dzieci w Małaszewiczach D.
Niedziela Chrztu Pańskiego
 
LINKI
Diecezja Siedlecka
Katolickie Radio Podlasie
Podlaskie Echo Katolickie
EKAI
Episkopat
Nasi patroni
Kalendarz liturgiczny
Stowarzyszenie Koło Gospodyń Wiejskich Powiatu Bialskiego
 
 
 
Imieniny i urodziny ks. Proboszcza
 
 

 

          W dniu 24 lutego 2018r. IMIENINY I URODZINY                    naszego PROBOSZCZA ks. MACIEJA

                       Drogi księże Proboszczu z okazji urodzin oraz imienin pragniemy złożyć bardzo serdeczne życzenia obfitych Bożych łask oraz samych radosnych chwil. Niech Duch Święty opromienia swym światłem każdy dzień Twojej kapłańskiej posługi, Jezus niech zawsze będzie Twoim Przyjacielem, a Maryja niech przygarnie Cię do swego serca.

                    Życzymy aby miłość, która wszystko scala i jednoczy ludzkie serca, była  Twoim udziałem w budowaniu więzi między duszpasterzem a wiernymi    -"a wtedy wszyscy poznają żeście moi, gdy miłość wzajemną mieć będziecie"

                                                                                                                      Parafianie

 

 
 
Wielki Post 2018
 
 

 

Wielki Post w 2018 roku

                        Wielki Post rozpoczyna się 14 lutego i będzie trwał do 29 marca. Wielki Post w Kościele katolickim jest traktowany jako czas pokuty i nawrócenia. W tym czasie zaleca się post, jałmużnę i modlitwę. W okresie Wielkiego Postu z kościoła znikają kwiaty przy ołtarzu, pokutny nastrój podkreśla dużo skromniejszy wystrój świątyni. Kolorem liturgicznym jest fiolet, a w czwartą niedzielę róż.

 

W naszej parafii w okresie Wielkiego Postu będą odprawiane:

DROGA KRZYŻOWA     - w każdy piątek godz. 17:00

GORZKIE ŻALE             - w niedziele po każdej Mszy św.

 

ŚRODA POPIELCOWA

 
 
 

„Ponieważ wzmoże się nieprawość, ostygnie miłość wielu” (Mt. 24,12)

Drodzy Bracia i Siostry!

Ponownie zbliża się Pascha Pana! Aby nas do niej przygotować, Boża Opatrzność daje nam każdego roku Wielki Post, „sakramentalny znak naszego nawrócenia” (1), który zapowiada i urzeczywistnia możliwość nawrócenia się do Pana całym sercem i całym życiem.

Również w tym roku – przez to przesłanie – pragnę pomóc całemu Kościołowi w przeżywaniu z radością i w prawdzie tego czasu łaski; a inspiruję się w tym słowami Jezusa z Ewangelii Mateusza: „Ponieważ wzmoże się nieprawość, ostygnie miłość wielu” (24,12).

To zdanie zawarte jest w mowie dotyczącej końca czasów, wygłoszonej w Jerozolimie, na Górze Oliwnej, właśnie tam, gdzie rozpocznie się męka Pana. Jezus, odpowiadając na pytanie uczniów, zapowiada wielkie udręki i opisuje sytuację, w jakiej może znaleźć się wspólnota wierzących: w obliczu bolesnych wydarzeń pewni fałszywi prorocy wielu wprowadzą w błąd, tak iż grozić będzie wygaśnięcie w sercach miłości, która jest istotą całej Ewangelii.

Fałszywi prorocy

Słuchamy tego fragmentu i zastanawiamy się: jakie postaci przybierają fałszywi prorocy?

Przypominają oni „zaklinaczy węży”, to znaczy wykorzystują ludzkie emocje, aby zniewalać ludzi i prowadzić ich tam, gdzie chcą. Ileż dzieci Bożych daje się zwieść powabom trwającej parę chwil przyjemności, którą bierze się za szczęście! Iluż mężczyzn i ile kobiet żyje jakby pod urokiem iluzji pieniądza, który w rzeczywistości czyni ich niewolnikami zysku lub niegodziwych interesów! Ileż osób żyje, sądząc, że same sobie wystarczają, i padają ofiarą samotności!

Inni fałszywi prorocy to „szarlatani”, którzy proponują łatwe i natychmiastowe sposoby zaradzenia cierpieniom, środki, które okazują się jednak zupełnie nieskuteczne – jakże wielu młodym ludziom proponowane jest fałszywe remedium w postaci narkotyków, relacji „jednorazowego użytku”, zarobków łatwych, ale nieuczciwych! Jak wielu jest wciąż zaplątanych w sieć życia całkowicie wirtualnego, w którym relacje wydają się łatwiejsze i szybkie, a potem okazują się dramatycznie pozbawione sensu! Ci oszuści, proponujący rzeczy bez wartości, odbierają natomiast to, co jest najcenniejsze, jak godność, wolność i zdolność kochania. To pokusa próżności prowadzi nas do tego, że puszymy się jak paw… i potem się ośmieszamy; a ze śmieszności nie ma powrotu. Nic dziwnego: od zawsze diabeł, który jest „kłamcą i ojcem kłamstwa” (J 8,44), przedstawia zło jako dobro, a fałsz jako prawdę, aby zmylić serce człowieka. Dlatego każdy z nas jest wezwany do tego, by w swoim sercu rozeznawał i badał, czy jest zagrożony przez kłamstwa tych fałszywych proroków. Trzeba się nauczyć nie zatrzymywać na poziomie bezpośrednim, powierzchownym, ale rozpoznawać to, co zostawia w nas dobry i trwalszy ślad, bowiem pochodzi od Boga i służy rzeczywiście naszemu dobru.

Zimne serce

Dante Alighieri w swoim opisie piekła wyobraża diabła siedzącego na lodowym tronie (2); mieszka on w mrozie stłumionej miłości. Zastanówmy się zatem: w jaki sposób stygnie w nas miłość? Jakie sygnały wskazują nam, że miłość w nas może wygasnąć?

Tym, co gasi miłość, jest przede wszystkim chciwość pieniądza, będąca „korzeniem wszelkiego zła” (1 Tm 6,10); jej następstwem jest odrzucenie Boga, a zatem szukania pociechy w Nim – wolimy nasze przygnębienie niż pokrzepienie Jego Słowa i sakramentów (3). To wszystko przeradza się w przemoc, obracającą się przeciwko tym, których uważamy za zagrożenie dla naszych „pewników”, jak nienarodzone jeszcze dziecko, chory starzec, gość będący przejazdem, cudzoziemiec, a także bliźni, który nie odpowiada naszym oczekiwaniom.

Również świat stworzony jest milczącym świadkiem tego oziębienia miłości; ziemia jest zatruta przez odpady, wyrzucane niedbale i dla interesu; morza, które także są zanieczyszczone, muszą, niestety, kryć szczątki licznych rozbitków przymusowych migracji; niebiosa – które w zamyśle Boga wyśpiewują Jego chwałę – są poorane przez maszyny, które zrzucają narzędzia śmierci.

Miłość stygnie również w naszych wspólnotach; w adhortacji apostolskiej „Evangelii gaudium” starałem się opisać najbardziej ewidentne oznaki tego braku miłości. Są nimi: egoistyczna gnuśność, jałowy pesymizm, pokusa izolowania się i angażowania w nieustanne bratobójcze wojny, mentalność światowa, która skłania do zajmowania się tylko tym, co pozorne, osłabiając w ten sposób zapał misyjny (4).

Co robić?

Jeżeli zauważamy w sobie i wokół nas opisane przed chwilą oznaki, to właśnie Kościół, nasza matka i nauczycielka, wraz z niekiedy gorzkim lekarstwem prawdy proponuje nam w tym okresie Wielkiego Postu słodki środek – modlitwę, jałmużnę i post.

Gdy poświęcamy więcej czasu na modlitwę, pozwalamy naszemu sercu odkryć ukryte kłamstwa, którymi zwodzimy samych siebie (5), by ostatecznie szukać pociechy w Bogu. On jest naszym Ojcem i chce, abyśmy mieli życie.

Praktykowanie jałmużny uwalnia nas od chciwości i pomaga nam odkryć, że drugi człowiek jest moim bratem – to, co mam, nie jest nigdy tylko moje. Bardzo bym chciał, żeby jałmużna stała się dla wszystkich prawdziwym, autentycznym stylem życia! Bardzo bym chciał, abyśmy, jako chrześcijanie, brali przykład z apostołów i widzieli w możliwości dzielenia się z innymi naszymi dobrami konkretne świadectwo komunii, jaką żyjemy w Kościele. Odnośnie do tego posłużę się napomnieniem św. Pawła, kiedy zachęcał Koryntian do zbiórki na rzecz wspólnoty w Jerozolimie: „To przyniesie pożytek wam” (2 Kor 8,10). Dotyczy to w sposób szczególny Wielkiego Postu, kiedy to liczne organizacje przeprowadzają zbiórki dla Kościołów i społeczności znajdujących się w trudnych sytuacjach. Jak bardzo bym chciał, abyśmy również w naszych codziennych relacjach, za każdym razem, kiedy brat prosi nas o pomoc, pomyśleli, że jest to wezwanie Bożej Opatrzności: każda jałmużna jest sposobnością, aby uczestniczyć w Opatrzności Boga względem Jego dzieci; a jeżeli On dziś posługuje się mną, abym pomógł bratu, to czyż jutro nie zatroszczy się także o moje potrzeby – On, który nie daje się prześcignąć w hojności?(6)

Post, na koniec, odbiera siłę naszej przemocy, rozbraja nas i stanowi wielką okazję do wzrastania. Z jednej strony, pozwala nam doświadczyć tego, co odczuwają ludzie, którym brakuje nawet tego, co niezbędnie potrzebne, i których na co dzień dręczy głód; z drugiej strony, wyraża stan naszego ducha, złaknionego dobroci i spragnionego życia Bożego. Post nas przebudza, powoduje, że stajemy się bardziej wrażliwi na Boga i na bliźniego, budzi na nowo wolę posłuszeństwa Bogu, który jako jedyny zaspokaja nasz głód.

Chciałbym, aby mój głos dotarł poza granice Kościoła katolickiego, aby dosięgnął was wszystkich, mężczyzn i kobiety dobrej woli, otwartych na słuchanie Boga. Jeżeli tak jak my jesteście zasmuceni szerzeniem się niegodziwości w świecie, jeżeli niepokoi was lodowacenie paraliżujące serca i działania, jeżeli widzicie, że słabnie poczucie wspólnego człowieczeństwa, przyłączcie się do nas, byśmy razem błagali Boga, by razem z nami pościć i razem dawać, ile możecie, żeby pomóc braciom!

Płomień Paschy

Zachęcam przede wszystkim członków Kościoła, aby z zapałem podjęli drogę wielkopostną, czerpiąc wsparcie z jałmużny, postu i modlitwy. Jeżeli niekiedy wydaje się, że miłość gaśnie w wielu sercach, nie jest tak w sercu Boga! On daje nam wciąż nowe okazje, abyśmy mogli znów zacząć kochać.

Dobrą okazją będzie, również w tym roku, inicjatywa „24 godziny dla Pana”, która jest zachętą do tego, by sakrament pojednania był sprawowany w kontekście adoracji eucharystycznej. W 2018 r. odbędzie się ona w piątek 9 i w sobotę 10 marca, a inspiracją do niej będą słowa z Psalmu 130,4: „Ty udzielasz przebaczenia”. W każdej diecezji przynajmniej jeden kościół pozostanie otwarty przez 24 godziny bez przerwy, co stworzy sposobność do modlitwy adoracyjnej i do spowiedzi sakramentalnej.

W noc Zmartwychwstania Pańskiego będziemy na nowo przeżywać sugestywny rytuał zapalenia paschału: światło, odpalone od „nowego ognia”, stopniowo rozproszy mrok i oświetli zgromadzenie liturgiczne. „Niech światło Chrystusa, chwalebnie zmartwychwstałego, rozproszy ciemności naszych serc i umysłów” (7), abyśmy wszyscy mogli na nowo przeżyć doświadczenie uczniów z Emaus – słuchanie Słowa Pana i karmienie się Chlebem eucharystycznym sprawi, że nasze serce będzie mogło znów płonąć wiarą, nadzieją i miłością.

Błogosławię wam z serca i modlę się za was. Nie zapominajcie modlić się za mnie.

Franciszek

Watykan, 1 listopada 2017 r.

 

 

 

 
 
Zabawa karnawałowa dzieci w Małaszewiczach D.
 
 

 

  

                                  Wprawdzie okres Bożego Narodzenia już zakończył się , ale trwają karnawałowe zabawy, bale i różnego rodzaju spotkania. W dniu 11 lutego 2018r.  w  wiejskiej świetlicy w Małaszewiczach Dużych zorganizowaliśmy, jak co roku, zabawę dla dzieci.

Program był następujący:

1. Spotkanie z panem policjantem i pogadanka na temat bezpieczeństwa i zagrożeń .

2. Część artystyczna w wykonaniu dzieci naszej Szkoły Podstawowej w Wólce Dobryńskiej

3. Gry i zabawy.

4. Spotkanie z Mikołajem.

                   Nasz dzielnicowy p. Janusz Drygulski opowiedział zebranym o zagrożeniach oraz zapoznał z podstawowymi zasadami bezpieczeństwa. Coraz częściej słyszymy o wypadkach i różnego rodzajach zdarzeniach, bardzo często spowodowanych bezmyślnością, brawurą i nie przestrzeganiem przepisów . Dlatego też należy ciągle przypominać o przestrzeganiu reguł i zasad bezpieczeństwa. Panowie policjanci  Janusz Drygulski i Arkadiusz Kamiński rozdali dzieciom opaski odblaskowe oraz naklejki na plecaki.

                  Dziękujemy wszystkim zaangażowanym i sponsorom tej imprezy: księdzu Proboszczowi ,  p.Teresie Kusiak Dyrektor naszej szkoły i wszystkim nauczycielom; uczestnikom zabawy sylwestrowej 2017/2018r., p. Grażynie Nowak, Wójtowi Gminy Terespol oraz sołtysowi wsi Małaszewicze Duże i radzie sołeckiej.

 

 

 

 
     

dziękujemy za odwiedziny

Copyright 2007 - Realizacja KreAtoR